interview – Een vliegende kraai vangt altijd wat

Interview | Op het gemak een boek lezen is er voorlopig niet bij voor Michel Buitelaar, 38 jaar en boekhandelaar in Goirle. Op 21 mei opende hij in Breda zijn tweede boekhandel. De vragen van Bart van Dijk over onvermoede samenwerkingsverbanden en voetbalclub Willem II beantwoordt Michel tussen de bedrijven door.

Geschreven door Bart van Dijk

Naar Tilburg ga je om velerlei redenen, maar doorgaans niet om te winkelen. Dat voel je als winkelier.

Hoe noem je een boekhandelaar die een vliegtuig bestuurt?

Een kamikazepiloot?

Een piloot.
Vanwaar de vraag?

Er moet gepraat moet worden over sleutels tot zakelijk succes. Bijvoorbeeld over hoe handig het is om twee functies te bekleden en in beide goed te zijn. Zoals Bruce Dickinson, de zanger van Iron Maiden. Hij is behalve zanger ook een verdienstelijk piloot. Het heeft Iron Maiden ver gebracht. Wat doe jij, behalve boeken verkopen?
Ik ben scheidsrechter voor de KNVB. Tweede, derde en vierde klasse.

Bruce Dickinson is trouwens een slecht voorbeeld. Hij haalde pas zijn vliegbrevet toen Iron Maiden allang succes had. In ieder geval: komt het in de rol van boekhandelaar van pas dat je ook scheidsrechter bent?
In beide rollen moet je duidelijk zijn, waardoor je heel duidelijk wordt. Twee ‘carrires’ zorgt er bovendien voor dat je afstand kunt nemen en je ene rol vanuit de andere kunt bekijken. Zo zie je blinde vlekken eerder. Niet dat je het daarom moet doen. Het is gewoon goed om van vele markten thuis te zijn. Een vliegende kraai vangt altijd wat.

Plus: je komt nog eens ergens.
Je begeeft je in verschillende circuits. Ik heb al twintig jaar een seizoenskaart van Willem II. Mede daardoor heb ik Pieter Frans ThomŽse kunnen uitnodigen een lezing te geven in het spelershome van Willem II, vol met supporters. Het was een wederzijds genoegen. De supporters hebben zich vermaakt met verhalen over romanheld Jos Kessels en frikadellen die sissen in vetkorven, de schrijver met een rumoeriger publiek dan gewoonlijk.

Je hebt al twintig jaar een clubkaart van Willem II. En je gaat een boekwinkel openen in Breda, de stad van aartsrivaal NAC.
Dat was niet gepland. Aanvankelijk nam ik liever de Polare-winkel in de Tilburgse Emmapassage over toen Polare failliet ging. Ik was daarvoor in de race met de familie Mutsaers en verloor, omdat verhuurder Corio de voorkeur gaf aan de andere partij, ondanks dat ik een hoger bod had uitgebracht. Toen kwam de bevlieging een winkel te beginnen in Breda. Niet in het overdekte winkelcentrum Barones, waar de Bredase Polare zat, maar in een pand aan de Grote Markt, het epicentrum van Breda, waar de terrassen zijn en waar de zon, anders dan in de Emmapassage, ongehinderd door een dak in je etalage kan schijnen. Het pand dat vrijkwam telde 280 vierkante meter, wat stukken makkelijker te vullen is dan de 1100 in Tilburg.

Bijkomend voordeel: je wordt nu geen concurrent van jezelf. Je winkels liggen aanzienlijk verder uit elkaar.
Dat, en talrijke Tilburgers gaan naar Breda of Den Bosch om te winkelen. Naar Tilburg ga je om velerlei redenen, maar doorgaans niet om te winkelen. Dat voel je als winkelier. Al met al ben ik blij dat het zo gelopen is. En, om terug te komen op het voetbal: wanneer Willem II en NAC elkaar weer treffen in de eredivisie, zorgt dat waarschijnlijk vooral voor goede verhalen, die ik straks van twee kanten kan horen.

Over ‘weer’ gesproken: welke invloed heeft het weer op de verkoop van boeken?
Wat elk jaar opvalt, is de dip van twee weken aan het begin van de lente. Is het dan een paar weken zonnig, dan maken mensen massaal hun tuin op orde en kun je als boekhandelaar net zo goed op vakantie gaan.

Die dip in bezoekersaantallen zie je in bibliotheken ook. Werk je samen met de Goirlese bibliothecarissen?
Met regelmaat. Bibliotheken en boekhandels hebben elkaar nodig. Mensen die boeken kopen en mensen die ze lenen, willen allebei schrijvers ontmoeten. In Goirle gaat dat perfect in de kapel, Cultureel Centrum Jan Van Besouw. We organiseren samen evenementen. Laatst nog, toen Wim Dani‘ls kwam spreken.

Afrondend: heb je nog een tip voor bibliotheekdirecteuren? Iets nieuws dat ze voortaan moeten doen, of iets ouds dat ze moeten laten?
Volgens mij zijn ze al hard aan het vernieuwen. Bijvoorbeeld in Goirle, met de doordeweekse openstelling tot middernacht. Ik weet niet wat ik eraan moet toevoegen. Als ik toch iets moet noemen: teruggebrachte boeken laten schoonmaken. Ik krijg regelmatig mensen in de winkel die weigeren boeken te lenen van de bibliotheek, omdat ze ze te vies vinden om aan te raken.

Dit interview verscheen eerder in DURF #2, het E-magazine voor de ondernemende bibliotheek.

Geen reacties

Geef een reactie