Vijf dingen die je moet weten over cultureel brabant

Cultureel Brabant zit bomvol kennis en kunde. Directeuren, voorzitters, programmeurs, vrijwilligers en gastvrouwen: elk hebben zij hun eigen tips, geleerde lessen en visie op cultuur. In deze nieuwe rubriek vragen we steeds een andere speler uit het culturele veld naar zijn of haar geleerde lessen en tips. Maartje Vos-Swinkels vroeg Wim Strijbosch, hoofd Muziek en Film bij De Cacaofabriek in Helmond wat hij heeft geleerd en welke tips hij mee wil geven aan collega’s in het culturele veld van Brabant.

Geschreven door Maartje Vos-Swinkels (Akina Art)

1. Neem mensen aan de hand

“Het valt me op dat er een hoop lokale initiatieven zijn in Helmond. Veel mensen willen iets organiseren. Vaak weten verschillende partijen niet van elkaars bestaan af, terwijl zij met dezelfde idee‘n lopen. Vaak zijn de enige met een goed overzicht de gemeente of plaatsen zoals De Cacaofabriek of Theater Speelhuis, waar initiatieven naartoe gaan om ruimte of faciliteiten te gebruiken. Mijn tip is: bundel de kennis en koppel initiatieven aan elkaar. In Helmond doen we dit onder andere in de Helmondse programmaraad, een initiatief van mijzelf, Marloes Hakvoort (programmering, marketing en publiciteit bij Theater Speelhuis) en Ageeth Boermans (hoofd Beeldende Kunst en Creatieve Industrie van De Cacaofabriek). We nemen mensen aan de hand en koppelen overeenkomstige idee‘n of activiteiten aan elkaar. We willen de idee‘n niet overnemen, maar helpen ze daadwerkelijk door te laten gaan. We zijn eerlijk, denken mee, brengen mensen met elkaar in contact, maar we kunnen het ook op tijd aangeven wanneer een plan niet gaat werken.”

2. Weet waarom je vrijwilligers er zijn

“De vrijwilligers van De Cacaofabriek zijn erg belangrijk”, stelt Wim. “Ben er zuinig op, waardeer ze, en geef ze de verantwoordelijkheid waarvan ze zelf aangeven dat ze die kunnen dragen. Maar ben vooral ook alert op dingen die problemen kunnen opleveren. De herkenbaarheid en identiteit van de popzaal wordt door ongeveer zeven vrijwilligers bepaald. Zij dragen bedrijfsshirtjes met het logo. Behalve dat zij zich hierdoor een team voelen, weet de bezoeker hierdoor ook wie zij kunnen aanspreken. Weet waarom je vrijwilligers er zijn; als ze er voor jou enkel zijn om geld te verdienen voor de commerci‘le kant van de zaak, verdwijnen ze. Zij hebben een baan waar ze geld verdienen, vrijwilligerswerk levert ze iets anders op. Het gevoel ergens bij te horen, iets nuttigs te doen of puur voor de gezelligheid. Uit kleine gebaren kun je je waardering laten blijken: een schouderklopje, een vrijwilligersborrel- of uitje, maar ook langsgaan als iemand ziek is.”

3. Doe niet alles zelf

“Wanneer je een grotere act of een cyclus van iets wil organiseren, betrek dan de juiste mensen erbij. Ga niet alles zelf doen, maar gebruik hulp! Vaak gaat het niet om geld, maar om kennis. Ga op zoek naar de mensen die iets kunnen wat jij niet kan.Dat scheelt niet alleen tijd, maar ook frustratie.”

4. Stap eens buiten de culturele paden

“Zoek ook eens buiten je eigen beleidsterrein, naar geld maar vooral naar know how. Het culturele veld heeft veel aan samenwerkingen met maatschappelijke organisaties, scholen, woon-zorgcentra enzovoort. Wil je dat er meer mensen naar je film komen kijken en heeft de film een thema dat bij een bepaalde groep mensen past? Ga niet zitten wachten tot ze komen, maar regel in samenwerking met een andere partij vervoer. Ga de mensen halen. Ook voor financi‘le hulp is van alles mogelijk buiten de bekende culturele subsidies en fondsen. Weet dat er heel veel subsidiepotjes en fondsen zijn die je kunnen helpen. Zo worden Ouderenparticipatiefondsen slechts 5% benut. Dit is een gemiste kans, daar moet je iets mee doen. Het is ook een onvermogen van de fondsen, als weinig mensen ervan weten, het potje moet bekender! De Gemeente Helmond organiseert regelmatig informatiemiddagen over het aanvragen van fondsen of het schrijven van een goed plan. Ik zeg: maak daar gebruik van, ben erbij.”

5. Volg de ontwikkelingen en anticipeer

“Als beleidsmedewerker in Helmond en Son en Breugel tussen 2000 en 2010 heb ik het welzijnsveld zien veranderen. Door bezuinigingen moest deze branche zakelijker en ondernemend worden. Er kwamen veel fusies voor. Binnen de cultuur heeft dit tot nu toe veel minder plaatsgevonden. Wij culturele organisaties roepen nu hoe moeilijk we het hebben, maar we hadden al lang moeten anticiperen. Wij denken vaak alleen aan hoe we vandaag doorkomen, met het idee dat we achterover kunnen leunen als het om de toekomst gaat. Maar ga niet zitten wachten tot de gemeente of provincie beslist dat er bezuinigd moet worden. Maak een plan voor ‘het geval dat’. Als de wethouder dan op bezoek komt en zegt: “Sorry, maar jouw culturele instelling moet bezuinigen” dan heb je iets om hem voor te leggen. Plan hoe je het wil gaan doen als je zelf aan de beurt bent.”

Geen reacties

Geef een reactie